Traumareactie

Je zenuwstelsel heeft oudere, snellere machinerie dan je denkende brein. Zodra het een moment als dreiging aanmerkt, handelt het voordat je kunt redeneren en overspoelt het je met stoffen die je klaarzetten om je te verdedigen, weg te rennen, dicht te klappen of te sussen. Dat gebeurt onder je bewuste keuze door, en daarom raakt wilskracht het zelden.

Therapeut Pete Walker beschreef pleasen als de vierde van deze reacties, naast de bekendere vechten, vluchten en bevriezen. Bij mensen die opgroeiden met een onvoorspelbare volwassene werd pleasen vaak de standaard: de rust bewaren, de kamer lezen, conflict afvangen voordat het landt.

Een traumareactie is geen teken dat er iets mis is met jou. Het is een lichaam dat vroeg geleerd heeft wat het veilig hield. Het lastige begint als de bedrading aan blijft staan en een kortaf mailtje of een koele toon dezelfde reflex aanzet als ooit een echte dreiging. De reflex benoemen is meestal waar een keuze voor het eerst mogelijk wordt.