Jezelf wegcijferen

Iemand vraagt waar je wilt eten en je hoofd is leeg. Je wacht tot je hoort wat de ander wil, zodat je dat ook kunt willen. Die leegte is jezelf wegcijferen. Net als meelachen om een grap die stak, hardop instemmen terwijl je vanbinnen niet meegaat, en je eigen plan laten vallen zodra het iemand anders slecht uitkomt.

Het is de motor onder pleasen. Toen anderen tevredenstellen de manier was waarop een kind veilig bleef, werd je eigen standpunt loslaten vanzelfsprekend: de snelste weg naar rust. De prijs is dat je langzaam kwijtraakt wat je zelf denkt en voelt, omdat elk signaal al werd overstemd voordat het af was.

Terugkomen gaat klein en stil. Merken wat je wilde voordat je het weggeeft. Het verschil van mening laten bestaan zonder het meteen uit te spreken. Je hoeft er nog niets mee te doen. Je hoeft alleen te stoppen met vertrekken op het moment dat je het opmerkt.