Emotionele grens
Een emotionele grens is de lijn tussen jouw gevoelens en die van iemand anders. Jij blijft verantwoordelijk voor je eigen emoties, en je laat anderen verantwoordelijk zijn voor die van hen.
Een vriendin belt, overstuur, en binnen een minuut kantelt je hele avond richting het oplossen van hoe zij zich voelt. Dat is een emotionele grens die zacht wordt. Met zo’n grens overeind kun je om haar geven zonder de opdracht op je te nemen om het gevoel te laten verdwijnen.
Emotionele grenzen vervagen vroeg, vaak in een huis waarin een kind de stemming van een ouder moest volgen om veilig te zijn. De vaardigheid om je verantwoordelijk te voelen voor iedereen in de kamer is slim, en op dat moment nuttig. Later komt hij terug als schuldgevoel zodra iemand in je buurt ongelukkig is, als de neiging om de reacties van anderen te regelen, en als de gewoonte om hun teleurstelling te lezen als bewijs dat jij iets fout deed.
Een emotionele grens vasthouden klinkt als warm blijven terwijl je een gevoel laat toebehoren aan degene die het heeft. Je kunt luisteren zonder te redden. Je kunt horen dat iemand boos is en je antwoord toch niet veranderen. De gevoelens van de ander zijn echt, en ze zijn van de ander.
Herken je jezelf hierin?
Doe de gratis test, twee minuten →Herken je jezelf hierin? Doe de gratis test, twee minuten