Window of tolerance

Psychiater Dan Siegel bedacht de term window of tolerance voor de zone waarin een zenuwstelsel emotie aankan zonder om te slaan in overweldiging. Binnen dat venster kun je een zwaar gevoel voelen, het benoemen en kiezen wat je doet. Je staat aan, maar je bent er nog.

Ga je over de bovenrand, dan kom je in overactivatie: hart op hol, paniek, de drang om te vechten of weg te gaan. Zak je onder de onderrand, dan kom je in onderactivatie: verdoofd, mistig, dicht, meegaand omdat je offline bent gegaan. Bij een fawn-patroon kan één frons of een scherpe toon je er snel uit duwen, en sussen is hoe het lichaam terugkrabbelt naar veiligheid.

Het venster ligt niet vast. Het wordt breder met rust, met oefening in benoemen wat je voelt, en met momenten waarop een zwaar gevoel voorbijging terwijl jij bleef staan. Weten waar jouw randen liggen is het begin van erbinnen blijven.