People pleaser

Het woord klinkt als een karaktertrek, een vriendelijk type. Eronder gaat het meestal om een zenuwstelsel dat geleerd heeft dat instemming je veilig houdt. Psycholoog Harriet Braiker noemde de zwaarste variant de drang om te pleasen: een dwang om iedereen om je heen tevreden te houden, ook als het je echt iets kost.

Het begint vaak waar aandacht of warmte voorwaarden had. Een kind dat geprezen werd omdat het zo behulpzaam was en stilte kreeg zodra het zelf iets nodig had, heeft de rekensom snel gemaakt. Wees meegaand, wees nuttig, en de vloer blijft liggen. Dat kind wordt een volwassene die eerst de kamer leest en dan pas iets zegt, die de lucht voelt omslaan zodra iemand ontevreden is, en die het al aan het gladstrijken is voordat de vraag gesteld is of dat wel nodig was.

Van buiten lijkt het op vrijgevigheid, of op makkelijk in de omgang zijn. Van binnen voelt het vaak als een lage bromtoon van wrok, en als een ik die stil is geworden. Het patroon zien als iets wat je gebouwd hebt om te overleven, en niet als wie je bent, is waar het neerleggen begint.