Co-afhankelijkheid

De term komt uit het werk met partners en families van mensen met een verslaving, waar het leven van de een zich volledig om de ander organiseerde. Schrijver Melody Beattie bracht het idee naar een breed publiek: dat je jezelf kunt kwijtraken in het project van voor iemand anders zorgen. Het label is sindsdien opgerekt en wordt veel te makkelijk gebruikt, dus houd het los. Het beschrijft een patroon, geen diagnose.

Het groeit vaak in een huis waarin een kind de stabiele werd, afgestemd op de behoeften van een ouder omdat iemand dat moest zijn. Zorgen werd de manier om een plek te verdienen. Als volwassene ziet dat eruit als je het nuttigst voelen wanneer iemand het zwaar heeft, moeilijk kunnen rusten zolang een ander overstuur is, en stilletjes bijhouden hoeveel je allemaal opvangt.

De prijs is een ik dat alleen opduikt in dienst van iemand anders. Wat je zelf wilt wordt vaag, want daar ging het nooit over. Merken waar jij ophoudt en de ander begint is traag werk, en het is precies het werk dat je aan jezelf teruggeeft.