Co-afhankelijke relatie

Van buiten kan het op toewijding lijken. De een geeft eindeloos, de ander heeft eindeloos nodig, en de hele identiteit van de gever rust op degene zijn die het bij elkaar houdt. Onder die toewijding ligt een stille afspraak: ik regel jouw leven, zodat ik me nooit overbodig hoef te voelen.

Melody Beattie beschreef co-afhankelijkheid als jezelf kwijtraken in de problemen van iemand anders. In een relatie wordt dat een lus. De verzorger gaat overfunctioneren, de ander gaat onderfunctioneren, en nabijheid raakt verward met controle. Grenzen vervagen tot jouw stemming op en neer gaat met die van de ander. Dat vervagen heet ook wel verstrengeling.

Het patroon zien is niet hetzelfde als iemand de schuld geven. Meestal doen allebei wat ze ooit veilig hield. De eerste kleine zet is merken waar jij ophoudt en de ander begint, en één van diens problemen laten liggen als iets wat de ander zelf oplost.