Overfunctioneren
Overfunctioneren is de gewoonte om meer te doen dan je deel: de taken, gevoelens en problemen van anderen op je nemen, vaak om je eigen onrust over wat er mis kan gaan te dempen. Alles voor iedereen regelen, dus.
Het ziet er meestal uit als competentie: degene op wie je kunt bouwen, die ziet wat er moet gebeuren en het doet. Eronder is overfunctioneren vaak onrust met een baan. Instappen en het regelen dempt de zorg die opkomt als je moet toekijken bij andermans rommel of risico. Doen voelt beter dan wachten, dus doe je, meestal voordat iemand erom vraagt.
De verborgen prijs is dat het anderen klein houdt. Elke keer dat je een probleem gladstrijkt dat van hen was, krijgen zij iets minder oefening in hun eigen gewicht dragen, en jij iets meer om te dragen. In een hechte relatie richt zich dat stilletjes in: de een doet te veel, de ander te weinig, en allebei zitten ze vast.
Voor wie opgroeide met de opdracht de capabele te zijn, kan overfunctioneren de enige veilige manier voelen om te bestaan. Minder doen voelt als verwaarlozing. Leren ruimte te laten, iemand even te laten worstelen en zelf houvast te laten vinden, voelt lang verkeerd voordat het als opluchting gaat voelen.
Herken je jezelf hierin?
Doe de gratis test, twee minuten →Herken je jezelf hierin? Doe de gratis test, twee minuten