Triangulatie

Het duikt op in kleine, gewone dingen. Een ouder die je vertelt wat je broer of zus over jou zei in plaats van jullie met elkaar te laten praten. Een partner die je met een ex vergelijkt zodat je harder je best blijft doen. Een vriendin die berichten heen en weer draagt zodat niemand ooit gewoon iets zegt. De rode draad is dat rechtstreeks contact vervangen wordt door een tussenpersoon, en dat degene in het midden de macht heeft.

In gezinnen kan het het water zijn waarin je opgroeide, zeker als een ouder jou gebruikte om berichten of gevoelens naar de ander te dragen. Jij werd de oplosser, de vredestichter, degene die de temperatuur van het hele huis regelde. Daar wordt een groot deel van het pleasen getraind. Als volwassene kun je je nog steeds verantwoordelijk voelen voor iedereen in de driehoek, en schuldig bij het idee om uit het midden te stappen.

Eruit stappen is stiller dan het klinkt. Je stopt met doorgeven, en je geeft het gesprek terug aan de mensen bij wie het hoort: dat klinkt als iets om rechtstreeks tegen hen te zeggen. Je hoeft niet te scheidsrechteren, geen kant te kiezen, en geen informatie over de kloof heen te dragen. De rol van boodschapper weigeren is geen kilte. Het is elke relatie zijn eigen relatie laten zijn, want daar kan eerlijkheid pas gebeuren.