Gaslighting

Het klinkt als: dat is nooit gebeurd, je bent te gevoelig, je herinnert het je verkeerd, met genoeg overtuiging gezegd dat je je gaat afvragen of het klopt. Eén opmerking is gewoon een meningsverschil. Gaslighting is het patroon: een langzaam herschrijven van de werkelijkheid tot je eigen kijk op een situatie onbetrouwbaar voelt en die van de ander degene wordt waar je op leunt.

Het werkt doordat het precies aanvalt waar een grens op rust: je vertrouwen in je eigen waarneming. Als je aan het twijfelen bent gebracht of je gekwetst werd, of er iets beloofd is, of de toon scherp was, dan heb je niets stevigs meer om een grens omheen te leggen. Pleasers zijn er extra vatbaar voor, omdat de fawn-reactie je al aanzet om de schuld bij jezelf te zoeken en het glad te strijken in plaats van te blijven staan.

Je vaste grond komt terug van buiten het gesprek. Opschrijven wat er gebeurde zolang het vers is, het aan één iemand vertellen die je vertrouwt, en het patroon zien over veel kleine momenten in plaats van elk moment apart uit te vechten. Je hoeft de discussie over wat echt is niet te winnen. Je hoeft alleen te stoppen met de pen uit handen geven.