Op eieren lopen

Je oefent hoe je dat kleine ding gaat zeggen. Je checkt het gezicht van de ander voordat je je eigen plannen noemt. Je wist de helft van het bericht voordat je het verstuurt. Zo leven betekent dat een deel van jou altijd aan het scannen is op de volgende reactie, ook in de rustige momenten.

Je zenuwstelsel doet precies waarvoor het gemaakt is in de buurt van een onvoorspelbare dreiging: alert blijven, de signalen lezen, gevaar afvangen voordat het landt. Bij iemand van wie de stemming zonder waarschuwing omslaat, gaat die waakzaamheid nooit uit. De prijs is echt. Chronisch alert zijn tapt de energie af die je anders aan je eigen leven zou besteden, en na verloop van tijd raak je kwijt wat je zelf eigenlijk vindt.

Het patroon opmerken is de eerste houvast. De voorzichtigheid is geen zwakte en geen achtervolgingswaan. Het is een lichaam dat geleerd heeft dat het in deze kamer niet veilig is om te ontspannen. Die informatie verdient het serieus genomen te worden, mild, zonder je meteen tot een oordeel over iemand te haasten.