Stonewalling (je afsluiten)

Je probeert iets uit te praten en de ander wordt stil. Geen oogcontact, vlakke antwoorden, misschien staat diegene op en loopt weg. De muur gaat omhoog en het gesprek sterft met jouw punt ongehoord. Het is een van de meest slopende dingen in een relatie, omdat er nooit iets hersteld wordt en jij met het hele onopgeloste gewicht blijft zitten.

Het helpt te weten dat er twee versies zijn. De ene is overspoeld raken: het lichaam raakt het einde van zijn window of tolerance en kan simpelweg niets meer verwerken, dus schakelt het uit. Die persoon is overweldigd, niet berekenend, en een echte pauze helpt. De andere is stonewalling als sturing: een manier om verantwoording te ontlopen en elk gesprek te beëindigen dat iets van iemand vraagt. Het verschil blijkt uit wat er daarna gebeurt: komt iemand terug om het gesprek op te pakken, of ís de muur het punt?

Word jij gestonewalld, dan is de val dat je achtervolgt, escaleert, of jezelf kleiner maakt om de ander terug te lokken. Je kunt het benoemen en een echte pauze aanbieden met een tijdstip erbij: laten we twintig minuten nemen en het dan oppakken. Komt die terugkeer nooit, hoe zorgvuldig je het ook vraagt, dan is dat informatie over de relatie, geen bewijs dat jij het verkeerd vroeg.